Door Anneke McGovern
Mijn opa en oma woonden in de Nijverheidstraat. Een tijd geleden stond er een foto van de Nijverheidstraat in de krant met daarop het bewuste huisje. Ik kan me het nog goed herinneren. Een gang met een rechts een gangkast met een trapje naar beneden en daarnaast een wc (zonder licht, maar wel met een klein raampje bovenin waardoor het licht vanuit de keuken kon binnenvallen). Links een deur naar de kamer, of liever gezegd: kamertje. Alles wat erin paste was een eettafel met 4 stoelen eromheen, 2 luie stoelen in de hoeken en een dressoir. Daarachter een piepklein slaapkamertje waarin net het tweepersoonbed paste. De kasten zullen wel vaste kasten zijn geweest. Rechtdoor aan het eind van de gang de keuken. Ook klein met een klein tafeltje tegen de muur met twee stoeltjes. Wel met zo'n mooie vitrinekast voor het servies, die zat er standaard in! Een douche was er niet. Gewoon een paar keer per week een teil op de keukenvloer vullen met warm water en af en toe naar de Bonedijkestraat naar het badhuis.
Ik bedenk nu dat ik nooit gevraagd heb waar ze woonden toen de drie dochters (waarvan mijn moeder er een was) nog thuis waren. Dat zal toch wel niet daar geweest zijn! Verder hadden ze in die tijd toch ook niet veel spullen want waar moest je het laten!
Ja die foto roept veel herinneringen op. Ik ben heel veel in die buurt geweest.
Mijn andere opa en oma woonden er namelijk ook. Die hadden het beter, met een koophuis in de Duivendrechtstraat op nummer 5. Dat huis was een stuk groter met een grote speelzolder waar ik veel vriendinnetjes mee naar toe genomen heb om te spelen. Er was een grote tuin met veel fruitbomen. 's Zomers mochten we ons ziek eten aan pruimen. Mijn broer en ik logeerden vaak bij deze oma en 's zomers renden we in ons zwembroek/badpak door 'het straatje' (zo noemden we dat), staken de Koudekerkseweg over en het park door, de leeuwentrap op en we waren op strand. We werden gruwelijk verwend bij deze oma en opa maar toch hielden we net zoveel van die in de Nijverheidstraat. Gelukkig maar want achteraf besef je pas dat die mensen het gewoon allemaal niet konden doen en er niet eens de ruimte voor hadden.
Overigens bedenk ik nu dat ook zelfs in dat grotere huis pas later een douche aangelegd werd! Dat badhuis, ik weet nog dat ik dat toch wel spannend vond. Ik ben er ook wel een paar keer geweest, zo maar voor de lol, want wij hadden thuis alleen een douche en ik vond een bad toch wel het toppunt van luxe! En nu heb ik er een en lig ik er nooit in! Opa's en oma's, vaders en moeders, ze zijn er helaas niet meer. Maar wat is het toch mooi om aan terug te denken.
